Խոնարհումս հայ զինվորին…

Hay zinvorԱրդեն քանի օր է՝ դժվարությամբ եմ մտնում համացանց, մասնավորապես՝ ֆեյսբուք. սահմանին զոհված մեր զինվորների լուսանկարները տեսնում եմ թե չէ, փախչում եմ…: Փախչում եմ ու ակամայից Թումանյանի գրածն եմ հիշում:

Թումանյանը «Գործք հարանցում» պատմում է, որ իր Հովակիմ պապը, որպեսզի բոլոր մահմեդական ազգերը դադարեն «ավազակություններով ու բարբարոսություններով կոտրել հայի աչքի որդը», սուր է դնում «սրասեր ազգի ձեռքը», որպեսզի թուրքերը տեսնեն, որ հայերն էլ «գյուլլա ձգել գիտեն»:

 

 

«Թուրքին մինչև չծեծես, խոնախա չի դառնալ: Հնուց պապական առած է և փորձով հաստատված. այդ է պատճառը, որ մինչև այսօր հարգում են, պատվում են Թումանյանց…»:

Խոնարհումս հայ զինվորներին…

Աստված պահապան նրանց:

Խաղաղություն ամենեցուն:

Լուսանկարը՝ անձնական արխիվից

Реклама

Об авторе Նունե Մովսիսյան

Բարի գալուստ
Запись опубликована в рубрике Մեդիագզրոցներ с метками . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s