Օշո «Դու ինչո՞ւ ես ժպտում, դա նորմալ չէ»

11825036_1457083381260510_6163538988397733261_n

Այս աշխարհը շատ տարօրինակ է. երբ դուք դժբախտ եք, երբ դուք տառապում եք, ձեզ ոչ ոք չի ասում` ինչ-որ մեկը լվացել է ձեր ուղեղը և, կամ հիպնոսացրել է ձեզ:

Բայց հենց որ դուք ժպտում եք, ուրախացած պարում եք փողոցում և, կամ երգում եք, մարդիկ ցնցվում են: Նրանք ասում են. «Դուք ի՞նչ եք անում: Ինչ-որ մեկը լվացե՞լ է ձեր ուղեղները, ձեզ հիպնոսացրե՞լ են և, կամ դուք խելքներդ թռցրե՞լ եք»:

Այս տարօրինակ աշխարհում տառապանքը և ներքին ցավը ընկալվում են որպես բնական վիճակներ: Ինչո՞ւ: Որովհետև, երբ դուք տառապում եք և, երբ դուք դժբախտ եք, դա ուրիշներին թույլ է տալիս իրենց երջանիկ զգալ, չէ՞ որ իրենք այդ պահին քեզ պես չեն տառապում ու ոչ էլ դժբախտ են: Դուք նրանց հնարավորություն եք տալիս ձեզ կարեկցելու, իսկ կարեկցանքը ոչինչ չարժե:

Իսկ, երբ դուք այնպե՜ս օրհնված եք ձեզ զգում, այնպե՜ս երջանիկ, ուրիշ մարդիկ այլևս չեն կարող ձեր կողքին իրենց երջանիկ զգալ. դուք իրենց նվաստացնում եք: Նրանք զգում են, որ իրենց հետ ինչ-որ բան կարգին չէ: Նրանք պետք է դատապարտեն ձեզ, հակառակ դեպքում ստիպված կլինեն իրենք իրենց մասին մտածել, իսկ նրանք վախենում են դա անել: Յուրաքանչյուր ոք վախենում է իր մասին մտածելուց, որովհետև դա նշանակում է փոփոխություն, վերափոխում, ինչ-ինչ գործընթացների միջով անցնել:
Հեշտ է ընդունել տխուր դեմքերով մարդկանց, շատ դժվար է ընդունել մարդկանց, ովքեր ծիծաղում են: Այդպես չպետք է լինի: Ավելի լավ աշխարհում, աշխարհում, ուր գիտակից մարդիկ ավելի շատ են, չպետք է այդպես լինի: Պետք է լինի ճիշտ հակառակը, այնպես որ, երբ դուք տառապեք, ձեզ հարցնեն. «Ի՞նչ է պատահել, ինչ-որ բան այն չէ՞»: Իսկ, երբ դուք երջանիկ լինեք և պարեք ճանապարհին, ձեր կողքով անցնող մարդը միանա ձեզ, սկսի պարել ձեզ հետ միասին, կամ էլ առնվազն իրեն երջանիկ զգա ձեր պարից: Բայց նա թող չասի, որ դուք ձեր խելքը թռցրել եք, որովհետև պարը խելագարություն չէ, երգը խելագարություն չէ, ուրախությունը խելագարություն չէ:
Խելագարություն է դժբախտությունը, և խելագարությունն այդ ընդունելի է…

Զարգացնող մտահայեցողությանը զուգընթաց դուք ստիպված կլինեք գիտակցել, որ ձեր շուրջբոլորը ստեղծել եք շատ քննադատներ, ովքեր ասում են. «Քեզ հետ ինչ-որ բան այն չէ: Մենք տեսանք, թե դու ինչպես ես ժպտում, երբ նստած ես մենակ: Դու ինչո՞ ւ ես ժպտում: Դա նորմալ չէ»:

Փաստորեն տխուր լինելը նորմալ է, իսկ ժպտալը նորմալ չէ…

Մարդիկ շատ դժվար են ընկալում հետևյալը. երբ ձեզ վիրավորում են, իսկ դուք չեք պատասխանում: Ես գիտեմ` դուք ուղղակի «շնորհակալություն» կասեք ու կշարունակեք ձեր ճանապարհը: Դա ընդունելը դժվար է, որովհետև այն խորապես վիրավորում է ուրիշների էգոն: Նա ուզում էր ձեզ փոսը քաշել, իսկ դուք հրաժարվել եք. հիմա նա մենակ է փոսի մեջ:

Աղբյուրը`   Ошо — Лекарство для души и тела

Ռուսերենից թարգմանությունը՝  Նունե Մովսիսյանի

Կարող եք ծանոթանալ նաև  «Օշո» կայքէջին

Реклама

Об авторе Նունե Մովսիսյան

Բարի գալուստ
Запись опубликована в рубрике Թարգմանություններ с метками . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s