Ջեֆ Ֆոստեր «Դու կոփվում ես ներկայի հնոցում»

papver-armՀենց գիտակցությունը արթնանում է, մարում է հետևողական մարդու «կերպարը» կայուն պահելու հետաքրքրությունը:

Դու հասկանում ես, որ իմիջը երբեք չի կարող լինել այնպիսին, ինչպիսին դու կաս իրականում՝ «լավ», «գեղեցիկ», «իմաստուն», նույնիսկ՝ «լուսավորյալ»: Այդ ամենը պատրանք է: Այդ ամենը չափազանց անբավարար է:

Դո՛ւ արթնացել ես: Դո՛ւ ապրում ես:

Դու չես որոշողը: Դու հենց ինքը՝ կյանքն ես: Մնացածը կարևոր չէ: Քո ամեն մի կերպարը կոփվում է ներկայի հնոցում:

Դու այլևս չես վախենում քո ճշմարտությունն ասելուց: Դու քո ճշմարտությունն ասում ես ոչ թե, որ վնասես, վիրավորես կամ քո «ճիշտը» հաստատես: Դու քո ճշմարտությունն ասում ես, որովհետև կյանքի սուտը և ձևականությունը վիրավորում է քո ոգուն՝ դարձնելով այն դժբախտ: Եվ քո դժբախտությունը վարակում է ուրիշներին:

Սուտը քեզ հիվանդացնում է. միայն ճշմարտությունն է ապրեցնում: Այսուհետ քո «այո»-ն «այո» լինի, իսկ քո «ոչ»-ը՝ «ոչ»: Քո «ես չգիտեմ»-ը նույնպես թող սրբազան լինի:

Մտերիմները հիասթափություն, ցավ, տխրություն, զայրույթ կարող են զգալ: Նրանք կուզենան վերադարձնել քո «հին» տեսակին: Նրանք կարող են ասել, որ դու մոլորվել ես, որ դու խենթ ես, ինքնավար ես ու եսասեր: Սո՛ւտ է:

Նրանք կարող են դադարել քեզ հետ խոսելուց և քեզ լսելուց: Այդ ամենը նորմալ է: Նրանք իրենց ճանապարհ են գնում, իսկ դու՝ քոնը:

Զգա՛ քո զգացմունքները՝ սեփական վիշտն ու ուրախությունը: Թող քո մտքերը ծնվեն և տարրալուծվեն՝ ինչպես ամպերը երկնքում:

Դու երբեք մինչև վերջ չես հասկացվելու: Քեզ երբեք էլ չեն սիրելու, քեզնով չեն հիանալու, չեն ընդունելու: Ոչ մեկը պարտավոր չէ քեզ հետ լինելու: Փակցված պիտակները խաղի մի մասն են:

Օր օրի դու կհայտնաբերես, թե ովքեր են քո իսկական ընկերները: Դու կբացահայտես քո իրական ընտանիքը՝ աջակցության իսկական աղբյուրը, եթե անգամ, ժամանակ առ ժամանակ կամ մշտապես, դու ծնված օրվանից հեռու ես գտնվել այդ ընտանիքից: Հին ընկերները նույնպես կարող են սայթաքել: Ների՛ր նրանց, բայց և հիշի՛ր՝ նրանց դժբախտությունը քո գործը չէ: Եվ քո երջանկությունը նրանց պարտականությունը չէ:

Ներկայի մեջ գտնվելու համար քաջություն և տաղանդ է պետք: Շնչի՛ր, որպեսզի ոտքերդ զգաս հողի վրա: Որպեսզի հասկանաս, որ այսպես ապրելուց բացի` այլ ընտրություն չես ունեցել:

Դու ազատ կլինես մեղքերից և նախորդ սերունդների կշտամբանքներից:

Դու այլևս երբեք չես լինի այնտեղ, որտեղ նրանք էին ուզում քեզ տեսնել:

Քո ձախողումը քո հաղթանակը կլինի:

Այդ ժամ դու կվախվորես, ապագան կթվա անորոշ, բայց էլ երբեք դու այսքա՜ն կենդանի, այսքան վայրի և ազատ չես եղել, այսքան լի՛քը չես եղել նոր հնարավորություններով…

Աղբյուրը՝  Джефф Фостер

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Նունե Մովսիսյանի

Կարող եք ծանոթանալ նաև  «Ջեֆֆ Ֆոստեր»  կայքէջին

Реклама

Об авторе Նունե Մովսիսյան

Բարի գալուստ
Запись опубликована в рубрике Թարգմանություններ с метками . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Один комментарий на «Ջեֆ Ֆոստեր «Դու կոփվում ես ներկայի հնոցում»»

  1. Уведомление: Թարգմանություններ — Դասավանդողի մեդիադարակ

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s