Երջանկության իմ անոթը

18813857_1516769945048160_6512580386261102144_n

Ես երջանկության մի լիքը բանկա ունեմ: Ահա այն՝ իմ ձեռքերում է:

Ամեն օր, ավելի ճիշտ՝ օրվա վերջում, մի ինչ-որ թղթի կտորի վրա ես գրում եմ երջանիկ մի պահի մասին: Եվ այդ թուղթը գցում եմ բանկայի մեջ:

Սա է ամենը:

Պահանջվում է 30 վայրկյան:

Այնպե՜ս պարզ է:

Միշտ էլ գտնվում է բանկայի մեջ դնելու մի բան: Նույնիսկ ամենավատ օրվա մեջ կարող ես գտնել երջանկության մի ակնթարթ (դե, կամ էլ ծայրահեղ դեպքում վատագույն օրվա մեջ համեմատաբար քիչ վատ մի բան):

Ես այդ նշումներն արել եմ երախտագիտության և ուրախության պահերին, թաղման ժամանակ, հիվանդանոցում, ցավերի մեջ, երբ կորուստ եմ ունեցել, իմ ապրած ամենադժվար պահերին: Դա կարող է անծանոթի կողմից ուղարկված բարի ժեստ լինել կամ սուրճ՝ ինչ-որ մեկի ձեռքից քեզ մատուցված: Այդ պահը նման է, երբ երկար օրվա վերջում՝ գործերի ետևից վազելուց հետո, քեզ հաջողվում է մի վայրկյան ոտքերը հանել կոշիկների միջից: Կամ ասենք՝ հանկարծ դադարում է անձրև գալ:

Միշտ էլ կա լույսի բռնկում: Բռնե՛ք այդ պահը: Գցե՛ք այն բանկայի մեջ: Եվ պահեք մի՛շտ:

Աղբյուրը`  Элизабет Гилберт

Ռուսերենից թարգմանությունը` Նունե Մովսիսյանի

Реклама

Об авторе Նունե Մովսիսյան

Բարի գալուստ
Запись опубликована в рубрике Թարգմանություններ. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s