Թումանյան «Հավաքեք ու փրկեք երեխաներին»

151327757_3895494423846716_7235804781026687757_o
 
Փետրվարի 19-ին ծնվել է Հովհաննես Թումանյանը:

․․․Թիֆլիս, 1916 թ.: Մարդկանց իրարանցման, հակերի և արկղերի միջով դանդաղ քայլում էր բարձրահասակ, բարեկազմ, բայց կարծես ինչ — որ վշտից կորացած մի մարդ, որի վրա ամեն ոք ամենից առաջ տեսնում էր նրա ցոլուն ու խորունկ աչքերը՝ լուսավորված սիրով ու տագնապով:
Ես էլ ամենից առաջ տեսա այդ աչքերը:
Հետևելով նրան ու ականջ դնելով նրա խոսքին՝ ես հասկացա, որ նա դեսուդեն է ընկնում, որպեսզի առաջին հերթին բեռներ ուղարկեն Վան:
— Էնտեղ դեռ մարդիկ կան…դեռ կա´ն…- ինձ հասավ նրա խոսքը:
Իմ գիտակցության մեջ դա խստորեն հակադրվում էր այն բառերին, թե Վանում մարդ չկա, ինչպես ինձ ասել էին Քաղաքների միության թիֆլիսյան բաժանմունքում:
Իմ առաջ կիսաբացվեց մի վարագույր, որ ծածկում էր ինձ անհայտ հայ ժողովրդի ճակատագիրը:
— Ո՞վ է սա, — հարցրի ինչ — որ մեկին:
— Չգիտե՞ք: Ախր Հովհաննես Թումանյանն է, մեր հայ բանաստեղծը:
Վճռականորեն մոտեցա Հովհաննես Թումանյանին:
— Ես Վան եմ գնում: Բանաստեղծ եմ, Սերգեյ Գորոդեցկի: Թույլ տվեք սեղմել ձեր ձեռքը:
Բաց, երկար մատներով նրա բարակ ձեռքերն արդեն քնքշորեն պահում էին իմ ձեռքը:
— Մենք ձեզ գիտենք…Վա՞ն: Դժվար ճամփա է, դժվար գործ: Քաղաքների միությունի՞ց: Էնտեղ ի՞նչ եք մտադիր անել:
— Չգիտեմ:
— Հավաքեք ու փրկեք երեխեքին: Նրանք էնտեղ դես — դեն են ընկած: Ապրում են ավերակներում, կիրճերում: Որբանոց ենք կազմակերպում: Այստեղ որտե՞ղ եք մնում:
— Քրոջս տանը:
— Իրիկունս եկեք ինձ մոտ: Վոզնեսենսկայա, 18:
 
…Հանրահայտ է Թումանյան ընտանիքի հյուրասիրությունը:
Երեկոյան երբ գնացի նրա մոտ, արդեն սպասելով ինձ երկրորդ հարկի պատշգամբում՝ նա դուռը լայն բաց արեց:
— Համեցեք տունս:
Սեղանատան սեմին ինձ սիրալիր հանդիպեց նրա տիկինը: Հովհաննես Թումանյանը ծանոթացրեց իր դուստրերին՝ Անուշին, Նվարդին ու փոքրիկ Արփիկին:
Մինչ աղջիկները դես — դեն էին ընկնում՝ ավարտելով սեղանի հարդարանքը, Հովհաննես Թումանյանն ինձ տարավ իր աշխատասենյակը՝ մի մեծ, գողտրիկ սենյակ՝ շեղակի դրված սեղանով ու փափուկ բազկաթոռներով:
Ինձ նստեցնելով բազկաթոռին, Հովհաննես Թումանյանը սկսեց զրույցը:
Ես հիանալի զրուցակիցներ շատ եմ ճանաչել, բայց Թումանյանն ուներ այնպիսի հրաբորբոքություն, այնպիսի անկեղծություն, որ նրա հետ զրուցելը գեղարվեստական հաճույք էր:
Նա կարծես թե բացում է իր հոգու դռները և զրուցակցին հրավիրում չթաքնվել իրենից:
Դե ո՞նց կարելի է թաքնվել ուղիղ քեզ հառված պայծառ ու շիտակ հայացքից:
 
 
Սկզբնաղբյուր՝  Սերգեյ Գորոդեցկի «Լիրիկական դիմանկար», թարգմ. Պ. Սևակ, Եր. 1980
Կարող եք ծանոթանալ նաև  «Թումանյան» կայքէջին

Об авторе Նունե Ռուբիկի Մովսիսյան

Բարև, բարեկամ: :)
Запись опубликована в рубрике Մեդիադարակներ с метками . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

4 отзыва на “Թումանյան «Հավաքեք ու փրկեք երեխաներին»

  1. Уведомление: Մարտի 1-մարտի 5 (8-1, 8-3, 8-5, 8-7 դասարաններ) — Հայոց լեզու, գրականություն

  2. Уведомление: Մարտի 1-մարտի 5 (8-1, 8-3, 8-5, 8-7 դասարաններ) — Ջուլիետա Բաբայանի բլոգ

  3. Уведомление: Ընթերցում — Անի Գյոզալյան

  4. Уведомление: Մարտի 1-մարտի 5 (8-1, 8-3, 8-5, 8-7 դասարաններ) – Մոնիկա Անդրիոլա

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s