Էդիթ Պիաֆ

imageedit_14_4930122342

Դեկտեմբերի 19-ին ծնվել է աշխարհահռչակ ֆրանսիացի երգչուհի Էդիթ Պիաֆը։

1940 թիվ, հունիս։ Նացիստական Գերմանիան զավթել էր Փարիզը: Եվ չնայած դրան՝ մշակութային կյանքը Փարիզում կանգ չառավ: Ֆրանսիայի ամենահայտնի աստղի՝ Էդիթ Պիաֆի հաջողությունները թափ առան հենց օկուպացիայի ժամանակ: Նա անվճար ելույթներ էր ունենում Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներում ֆրանսիացի ռազմագերիների համար: Միակ բանը, որ խնդրում էր հոնորարի փոխարեն՝ լուսանկարվելն էր. լուսանկարվել ճամբարի կառավարիչների և ռազմագերիների հետ: Երգչուհու հանդեպ մեծ համակրանք տածող գերմանացի սպաները հաճույքով էին ընդառաջում նրան:

Վերադառնալով Փարիզ՝ խմբակային լուսանկարները մեծացնում էր, զինվորների դեմքերը վերատպում և մեկ առ մեկ փակցնում կեղծ փաստաթղթերի վրա՝ թաքցներով դրանք երկշերտ հատակ ունեցող դիմահարդարման տուփի մեջ: Հաջորդ համերգին Պիաֆը ինքնագրի քողի տակ կեղծ վկայականները գաղտնի փոխանցում էր գերիներին: Այդ ճանապարհով շատերը կարողացան փախուստի դիմել:

Ու թեև Պիաֆը ոչ մի հերոսություն չէր տեսնում իր արարքի մեջ, բայց նացիստական ռեժիմի պայմաններում դա ավելի քան հերոսություն էր:

«Պարզապես ես չափից շատ եմ սիրում ֆրանսիացի զինվորին»,- «արդարանում էր» երգչուհին:

Նա նաև բարեգործական համերգներով օգնել է զոհվածների ընտանիքներին, հասարակաց տան հարկերից մեկում թաքցրել հրեաներին՝ գերմանացիների հետապնդումից: Պիաֆը գերմանացի սպաների հովանավորությամբ ելույթներ է ունեցել նաև Երրորդ Ռեյխում՝ վաստակելով մեծ գումարներ, որի առյուծի բաժինը հատկացրել է ֆրանսիացի ռազմագերիներին սնունդ հասցնելուն:

Ոմանք Պիաֆի այս քայլը համարել են դավաճանություն, բայց երգչուհու համար դա ընդամենը իրականությունը քողարկելու միջոց էր: Իսկ իրականությունը ռազմագերիներին օգտակար լինելն էր, հանուն որի նա պատրաստ էր նվիրաբերել իր վերջին սենթը:

Արդյունքում՝ զրկվելով բնակարանի վարձը վճարելու հնարավորությունից, նա սենյակ է վարձում հասարակաց տանը:«Ճիշտ է, որ իմ կյանքը եղել է նողկալի: Սակայն այն նաև սքանչելի է, որովհետև ես առաջին հերթին սիրել եմ կյանքը»,-ասել է Պիաֆը:

1962 թ-ի սեպտեմբերի 25-ին Էդիթ Պիաֆը Էյֆելյան աշտարակի բարձունքից կատարել է իր լավագույն՝ «Ոչ, ես ոչնչի համար չեմ ափսոսում», «Ամբոխ», «Միլորդ», «Դու չես լսում», «Սիրելու իրավունքը» երգերը: Նրան ունկնդրել է ողջ Փարիզը:
Էդիթ Պիաֆը մահացավ 1963 թվի հոկտեմբերի 10-ին, 47 տարեկան հասակում:
Վատիկանը արգելեց «մեծ մեղսավոր» տիկնոջը պաշտոնական հոգեհանգստյան պատարագ մատուցել: Փոխարենը` աշխարհահռչակ երգչուհուն իր վերջին հանգրվանն են ուղեկցել նրա արվեստի հարյուր հազարավոր երկրպագուներ։ Սա միակ դեպքն է եղել Փարիզի պատմության մեջ, երբ քաղաքի երթևեկությունը ամբողջովին փակվել է: Պիաֆի աճյունը ամփոփված է Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը:

Об авторе Նունե Մովսիսյան

Բարև, բարեկամ: :)
Запись опубликована в рубрике Մեդիադարակներ. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s