Author Archives: Նունե Մովսիսյան

Ինչ արժեք ունի խոսքը, եթե այն գործ չի դառնալու «Սուրբ  Ծնունդը` որպես Ծես, մեր միասնականացման ձևն է

Ըստ Լուսիկ Ագուլեցու, դեռ շատ վաղուց տոնական սեղանին ընդունված էր դնել վիշապի տեսքով ձևավորված ուտեստներ, քանի որ տիեզերքում Հայաստանը գտնվում է Վիշապի համաստեղության տակ:

Հնուց ի վեր հայերը եղևնու փոխարեն Ամանորին զարդարել են ձիթապտղի կամ խնկի ծառը, ընդ որում զարդերը եղել են բնության պարգևներ և բացարձակապես՝ բնական:

Ամանորի նախօրեին մաքրում էին բնակարանը և հնարավորինս դուրս էին նետում անպետք իրերը: Ըստ պատկերացումների, հնացած իրերը դեպի իրենց են ձգում չարին, իսկ ձեռբազատվել հնամաշ իրերից` նշանակում է հեռու վանել  չարը: Բացի այդ, նորոգվում էին տան քանդված մասերը:

Նոր տարին պետք էր նոր հացով սկսել Նոր տարվա  համար թխվող հացի ալյուրից մի քանի բուռ 8-10 տարեկան մի անմեղ աղջնակ շաղում էր` առանց թթխմոր խառնելու. այն պետք է ինքնաբերաբար թթվեր և դառնար նոր տարվա առաջին թթխմորը:

Այս տոնը մեր ազգի գլխավոր տոներից է, որն ունի մեռնող-հառնող բնության խորհուրդ: Այն հաղորդակցությունն էր կրակի և արևի, ջրի և ուտելիքի հետ:

Թարգմանությունը՝  Էլֆիք Զոհրաբյանի