Նունե Մովսիսյան
Բարև, բարեկամ: Ծանոթանա՞նք, իմ անունը Նունե է: Ուրախ կլինեմ, եթե «Հայկական կակաչ» կայքը Ձեզ որևէ բանով օգտակար լինի: Միայն թե խնդրում եմ՝ նյութերը սոցցանցեր և այլ կայքեր տեղափոխելիս «Հայկական կակաչի» հղումը պահել և մեկնաբանությունները գրել հայատառ: © Շնորհակալություն:
Բլոգի հաշվիչ
Author Archives: Նունե Մովսիսյան
Վիլյամ Սարոյան, «Ծիծաղ»
— Դուք ուզում եք, որ ես ծիծաղե՞մ: Նա իրեն միայնակ և անզոր էր զգում դատարկ դասարանում, բոլոր տղաները տուն էին գնում՝ Դեն Սիդը, Ջեյմս Միսիպպոն, Դիկ Կորկորանը, նրանք բոլորը քայլում էին Հարավային Խաղաղականի երկաթգծի երկայնքով՝ ծիծաղելով, խաղալով, իսկ Միսս Ուիսիգի … Читать далее
Նախքան մեռնելը` ապրիր
Նախքան խոսելը` լսիր: Նախքան գրելը` մտածիր: Նախքան ատելը` սիրիր:
Рубрика: Թարգմանություններ
Оставить комментарий
Վանո Սիրադեղյան, «Ազգին չկպչենք: Որովհետեւ…
Հայրենիքի, անշուշտ, մեծն է լավը: Ինչպես եւ վարունգի` կանաչը:
Հրանտ Մաթևոսյանը Վանո Սիրադեղյանի մասին
Ճշգրիտ բառերով ճշմարիտ պատմություններ
Վանո Սիրադեղյան, պատմվածքներ
Անանձրև հուլիս Սուրճի դառնությունը պետք չի, որ շեղի. շաքարավազ բեր, լցրու կես գդալ՝ քաղցրությունը թող չշեղի, և խառնիր զգույշ, հանկարծ գդալը գավաթի պատին աղմուկով չառնի, – եթե աչքերդ սառել են առավոտ կանուխ, ուրեմն հայացքդ անցնելիք ճանապարհ ունի, այս վաղ ժամին … Читать далее
Վանո Սիրադեղյան, «Այս ուրվական քաղաքի բնակիչները ապրում են…»
Այս ուրվական-քաղաքների բնակիչները ապրում են՝ որպես ուրվական-քաղաքացիները արդեն գոյություն չունեցող մի երկրի, և չեն ուզում հավատալ այդ երկրի չգոյությանը:
Վանո Սիրադեղյան, «Էրիվանի խանության ժամանակները»
Հիմա Երևանը անդառնալիորեն վերադառնում է անցած դարասկզբի իր կարգավիճակին, երբոչ մի առնչություն չուներ Կովկասի և Փոքր Ասիայի արդյունաբերության, առևտրի, քաղաքաշինության բուռն ծաղկման հետ:
Վ. Սիրադեղյան, «Որքան գետնի երեսը, տասն այդքան գետնի տակն է Հայաստանը»
Հայը պատմական հայրենիքը գերադասում է իրական հայրենիքից: Գերադասում է, քանզի պատմական հայրենիքը խնամք չի պահանջում: Այդ հայրենիքը տուրք չի պահանջում, քրտինք չի պահանջում, պաշտպանության կարիք չունի:
Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum) 