Նունե Մովսիսյան
Բարև, բարեկամ: Ծանոթանա՞նք, իմ անունը Նունե է: Ուրախ կլինեմ, եթե «Հայկական կակաչ» կայքը Ձեզ որևէ բանով օգտակար լինի: Միայն թե խնդրում եմ՝ նյութերը սոցցանցեր և այլ կայքեր տեղափոխելիս «Հայկական կակաչի» հղումը պահել և մեկնաբանությունները գրել հայատառ: © Շնորհակալություն:
Բլոգի հաշվիչ
Category Archives: Մեդիադարակներ
Թումանյան, «Ձևն ու հոգին» (հատված)
Ամեն երևույթ ունի իր արտաքին կերպարանքը— ձևը և ներքին իմաստը–հոգին։
Հոգևոր զարգացման խարույկ
Մի անգամ, երեկոյան ուսուցիչը հանդիպեց իր աշակերտներին: Նա աշակերտներին խնդրեց խարույկ վառել, որպեսզի միասին նստեն կրակի շուրջ և զրուցեն:
Հիշելու ունակություն
Ծեր, իմաստուն չինացին քայլում էր ձյունածածկ դաշտով, երբ տեսավ արտասվող մի տարեց կնոջ: — Ինչո ՞ ւ եք լալիս, -հարցրեց նա:
Ուրիշի դերը վտանգավոր է
Մի մեծ հավանոցում ապրում էր մի ծեր աքլոր՝ ամուր թաթերով և փարթամ կատարով: Հավանողի բոլոր հավերը և երիտասարդ աքլորները նրանից համ վախենում էին, համ էլ հարգում:
Գտնել խաղաղություն
Մի անգամ, ճգնավորի մոտ եկավ մի ճամփորդ և կատարելով ողջույնի ծեսը, նրան խնդրեց իրեն կանգնեցնել ճշմարիտ ճանապարհի վրա:
Աշխարհը և մենք
Շատ վաղուց, մի թագավոր, մի մեծ պալատ կառուցեց: Դա միլիոնավոր հայելիներով պալատ էր: Պալատի բոլոր պատերը, առաստաղը և հատակը բացառապես ծածկված էին հայելիներով:
Հովհաննես Թումանյան, «Հայի ոգին»
Անհատներ կան, որոնք ապրում են և նշանավոր են միայն նրանով, որ մի բարձր պաշտոն ունեն կամ աստիճան։ Առեք նրանցից էդ պաշտոնը կամ աստիճանը՝ կտեսնենք՝ օխտը կորածի մինը։
Առակ երջանկության մասին
Անցնում էր մի անգամ մի մարդ դաշտով: Հանկարծ տեսավ մի խոր փոս, իսկ մեջը՝ Երջանկությունն է նստած:
Վիլ-Ժուիֆ հոգեբուժարանի արխիվները. Կոմիտաս
Հոդվածի հեղինակը Լիլիթ Եփրեմյանն է: Հոդվածը առաջին անգամ տպագրվել է 10.10.2001թ.-ին՝ «Նովոյե Վրեմյա» թերթում, ռուսերեն լեզվով:
Հայ արձակի ամենաշողուն աստղը
Հատվածներ Ակսել Բակունցի` բանտից գրված նամակներից «Իմ գրքերը արգելված են, իմ սահմանափակ խցիկը կտրված է նորմայի չափով, ես զրկված եմ օրենքով նախատեսված իրավունքով պաշտպանելու իմ շահերը»:
