Կապուտակ Սևան,  հանրային լողափ, չոփ-չոփ անող երեխաներ,  ավելի շատ հագնված, քան հանված կանայք, ուտող-խմող տղամարդիկ: Սովորական երևույթ Սևանի համար:

«Հա, բայց ի՞նչ կա զարմանալու», -զարմացած կհարցնեք դուք:

Դե, որ հարցնում եք, ես էլ պատասխանում եմ:  

Ամենազարմանալուն Սևանի ափին գիրք կարդացող տեսնելն էր:

Հենց սկզբից ասեմ, որ գիտեի` այդ ընթերցասերը օտարերկրացի է լինելու:  Բայց, համենայն դեպս, համոզվելու համար,  մոտեցա նստարանին ու լուռ նստեցի:  Մի քանի րոպե անց, գիրք կարդացողը շրջվեց ու ինձ ինչ-որ բան ասաց գերմաներենով: Մտածելով, որ խանգարում եմ, ես պատրաստվում էի  լքել մեր գրքասերին: Սակայն եկավ  իմ լավ ընկերը` Մարինեն,  ու իմ զարմանքը կրկնապատկվեց: Պարզվեց`  մեր Մարինեն  երգել-պարել և սիրալեցուն «գարշելի» ասելուց բացի ուրիշ հունար էլ ունի. գերմաներեն գիտի:

Բայց ամենացնցողը մեր գերմանացու ասածն էր: Ժողովուրդ, պարզվում է` նա  ներողություն էր խնդրում ինձ խանգարելու համար և ուզում էր ճշտել, եթե այդպես է, ինքը պատրաստ  է  հեռանալ…

Մեկնաբանությունները թողնում եմ ձեզ, հայեր ջան:

Լուսանկարը`  անձնական արխիվից

Հեղինակ` Նունե Մովսիսյան