Հունիսի 5-ին շրջակա միջավայրի համաշխարհային օրն է։
Չի կարելի անընդհատ վերցնել, պետք է նաև տալ։ Սա հնագույն օրենք է։ Դուք նույնիսկ առատաձեռն բնությունից չեք կարող անընդհատ վերցնել, անհրաժեշտ է ինչ-որ բան տալ։

Վայելե՞լ եք բնության գեղեցկությունը: Հանգստացե՞լ եք։ Հատապտուղներ, սունկ եք հավաքե՞լ, թարմ օդ եք շնչել: Եթե ​​ուզում եք, որ բարիքը շատանա, մի ինչ-որ բան էլ դուք տվեք բնությանը։

Նախկինում անտառապահին միշտ մի կտոր հաց էին թողնում։

Իհարկե, խոսքը սնահավատության մասին չէ, և ոչ էլ անգամ հեթանոսական համոզմունքների, այլ՝ ոչ միայն խոսքով, այլև գործով շնորհակալություն հայտնելու մասին: Ժողովուրդը դարեդար պահել-պահպանել է երախտագիտության այդ սկզբունքը: Հենց այդ փոխանակման սկզբունքի վրա է կառուցված մարդկային ողջ քաղաքակրթությունը:

Մենք պետք է բարին ու լավը հատուցենք բարությամբ։ Այդ ժամանակ մենք ավելի շատ կստանանք: Իսկ ստացածներս էլ ավելի լավ կյուրացնենք…

Իսկ բնությունը և նրա բնակիչներին օգնելու և պաշտպանելու համար կարող եք մի քիչ գումար նվիրաբերել: Սա վճարում է:

Փոխգործակցության կանոններին համապատասխանելը նույնպես վճար է.

Բնության մեջ մի՛  հայհոսյեք:

Փորձե՛ք չվնասել նույնիսկ մրջյունին։

Անտեղի ծաղիկներ մի՛ քաղեք։ 

Միշտ մաքրե՛ք ձեր թողած աղբը: Եվ, եթե հնարավոր է, մաքրեք նաև այլ մարդկանց թափած աղբը ևս:  Դա մեր փոխադարձ մտահոգության և երախտագիտության մասին է խոսում:

Աղբյուր՝  Анна Кирьянова

Թարգմանությունը՝ Նունե Մովսիսյանի