Category Archives: Մեդիադարակներ

-Նայիր ճանապարհով անցնող այս խնարհ, սուրբ մարդուն, -ասաց սատանան ընկերոջը,- մտածում եմ. «Գնամ ու նվաճեմ նրա հոգին»:

Օրենբուրգի Գորկու անվան  24 միջնակարգ դպրոցում այժմ էլ գործում են «Վահան Տերյանի անվան փառքի սրահ թանգարանը» եւ «Տերյանի պատանի բարեկամների ակումբը», որոնք ամեն տարի հունվարի 6-ից մինչեւ փետերվարի 9-ը (մահվան օրից մինչեւ ծննդյան օրը) տերյանական միջոցառումների միամսյակ են հայտարարում մարզի … Читать далее →

«Նրանց միջև և կիրք կար, և քնքշություն, և փոխադարձ հիացմունք: Բայց ես երեբեք չեմ հանդիպել նման զույգի, որ այդքան շատ սիրեին միմյանց և այդքան շատ …դժբախտ լինեին ամուսնության մեջ»: Կոնսուելոյի մասին այս խոսքերն է գրել Էքզյուպերիի ընկերը՝ Գաստոն Գալլիմարը: 

Ուսուցիչն ուներ հարյուրավոր աշակերտներ: Բոլորն էլ աղոթում էին ճիշտ ժամանակին, բացի մեկից, ով հարբեցող էր:

Հիվանդը բժշկին ասաց. -Բժիշկ, ինձ ղեկավարում է վախը, այն խլել է իմ ուրախությունը:

1940 թվականին Հայաստանի գրողների միությունը գրականագետ Սաքո Սուքիասյանին գործուղում է Օրենբուրգ: Նա մեծ դժվարություններով կարողանում է գտնել այն տունը, ուր իր վերջին օրերն է ապրել բանաստեղծը:

Ցոլակ Խանզադյանին 1916, հուլիս II կես -օգոստոս, Պետրոգրադ Սիրելիդ Ցել … Թշվառ ու դժբախտ ժողովուրդ ենք մենք և այդ չգիտենք ու չենք ուզում ընդունել, եթե գիտենք կամ եթե ընդունում ենք, ցավող սրտով չենք ընդունում, այլ տանջանքից փախչելու և մեր ապիկարությունն … Читать далее →

-Արի’ բարձրանանք լեռը, ուր Աստված է ապրում, -առաջարկեց ասպետն իր ընկերոջը,- ես քեզ ուզում եմ ապացուցել, որ նա  գիտե միայն մեր առջև խնդիրներ դնել, բայց ոչինչ չի անում մեր բեռը թեթևացնելու համար

Հայոց Գրական Ընկերության առաջին երեկույթի բացմանը մեր գրեթե ամեն մի ուղղության ու ամեն հոսանքի մարդիկ միասին հավաքվեցին, միևնույն զգացմունքով, միևնույն անկեղծությամբ խոսեցին միևնույն առարկայի վրա հաշտ ու համերաշխ։

Հին պերուական լեգենդը պատմում է մի քաղաքի մասին, ուր ապրում էին երջանիկ մարդիկ: Այս քաղաքի բնակիչները լավ էին վերաբերում միմյանց, անում էին այն ամենը, ինչն իրենց  բավականություն էր պատճառում և հաճելի էր: Բոլորը երջանիկ էին, բացի քաղաքապետից, ով տխուր էր, … Читать далее →