Այս պատմությունը պատմեցի, որ չվախենաք անծանոթ քաղաքում «կորչելուց»:
Նունե Մովսիսյան
Բարև, բարեկամ: Ծանոթանա՞նք, իմ անունը Նունե է: Ուրախ կլինեմ, եթե «Հայկական կակաչ» կայքը Ձեզ որևէ բանով օգտակար լինի: Միայն թե խնդրում եմ՝ նյութերը սոցցանցեր և այլ կայքեր տեղափոխելիս «Հայկական կակաչի» հղումը պահել և մեկնաբանությունները գրել հայատառ: © Շնորհակալություն:
Բլոգի հաշվիչ
Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum) 
Մի քանի ամիս առաջ երբ մեկնել էի Սոչի ինձ հետ մի դեպք պատահեց: Մի օր ես դուրս եկա տանից և մոլորվեցի:Ես լավ էի հասկանում ռուսերեն լեզուն բայց չէի կարողանում խոսել:Շատ էի վախեցել, բայց երբ ականջիս հասան իմ հարազատ լեզվից մի քանի բառեր ես շատ ուրախացա: Հայեր էին: Ես նրանց խնդրեցի , որ ինձ տանեն տուն:
Այս պատմությունը պատմեցի, որ չվախենաք անծանոթ քաղաքում <>:
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
НравитсяНравится
Մի օր մի աղջիկ իր ընտանիքի հետ պետք է գնար Ամերիկա իր պապիկին տեսնելու; Նրանք արագ-արագ պատրաստվեցին և ճանապարհվեցին դեպի օդանավակայարան: Երբ հասան աղջիկը հիշեց որ նա իր ամենասիրելի տիկինիկին թողել է տանը: Բայց եթե ետ գնային կուշանային ինքնաթիռից: Նա առանց այդ տիկնիկի վախենում էր լիներ օտար մարդկանց մոտ: Երբ հասան Ամերիկա աղջիկը ինքնաթիռից դուրս վազեց և կորցվեց: Նա անգլերեն չգիտեր քանի որ դեռ չեր գնում դպրոց: Նա նստեց և լացեց քանի որ առանց իր տիկնիկի նա բոլորովին միայնակ էր: Հետո մի ոստիկան եկավ նրա մոտ և հայերենով ասաց
-Ինչ ես անում այստեղ միայնակ և տխուր:
Ես չեմ գտնում ընտանիքիս:
Ոստիկանը բարցրախոսը միացրեց և կանչեց նրա ընտանիտին որպիսի գան և նրան վերցնեն:
Այս պատմությունը պատմեցի, որ չվախենաք անծանոթ քաղաքում «կորչելուց»:
НравитсяНравится
НравитсяНравится
Աֆրիկա……………հիասքանչ ու գեղեցիկ երկիր, որտեղ քաղաքակրթության կողքին ապրում են վայրի մարդիկ, որոնք մինչև հիմա հավատւմ են ոգիների գոյությանը և երկրպագում են նրանց, կատարելով տարբեր ծիսական պարեր:
Պատկերացնւմ եք, թե ինչ կլինի նրա հետ, ով պատահաբար հայտնվի Աֆրիկայում,ուր անտանելի շոգ է , իսկ անծայրածիր սավանաներում վխտում են հսկա առյուծներն ու վագրերը, շնագայլերն ու թունավոր օձերը, ուր մի բաժակ ջուրը կյանք արժե;
Ահա այդպիսի պատմության մեջ էր ընկել ծանոթներիցս մեկը: Նա պատահաբար բաժանվել էր տուրիստական խմբից, մոլորվել ու ընկել շատ անծանոթ մի աֆրիկական գյուղ, ուր բոլոր բնիկները և տղամարդիկ և կանայք կիսամերկ էին շրջում , նրանց բոլորի մարմինը պատված է եղել գույնզգույն նախշերով, իսկ երեխաների մասին էլ խոսք չկա, ման էին գալիս բոլորովին մերկ ու ոտաբաց:
Ծանոթս շատ արկածներ է ունեցել այդ գյուղում , իսկ որպես հիշատակ նկարվել է բնիկների հետ և եթե նրա մաշկի բաց գույնը չլիներ ,նա էլ կնմավեր տեղաբնակի:
Այ ասդպիսի պատմություն…
Չպետք է վախենալ անծանոթ երկրում, պետք է բարեհամբյուր լինել, հարգել այդ երկրի սովորույթները ու ամեն ինչ բարեհաջող կավարտվի:
НравитсяНравится
Երեք մարդ ընկնում են մի կղզի։ Այդ մարդիկ չեն կարողանում հետ վեադառնալ այդ պատճառով էլ մնում են այդ կղզում: Նրանք մեկ երկու շաբաթում պատրաստում են տնակ և ապրում են: Շուտով տղաները հարմարվում են, ուտում են զկներ, կոկոս և մեկ մեկել որսով են զբաղվում, իսկ խմում են ծովի ջուր կամ կոկոսի ջուր: Մի քանի ամիս անց նրանց մասին իմանում է այդտեղի ժողովուրդը և այդքան էլ լավ տրամադրված չէին, բայց երբ բերում են իրենց առաջնորթի մոտ, իսկ նա լսում է թե ինչպես են խոսում իրար հետ ևպարզվում է, որ նաել է այդ նույն վիճակում հայտնվել, իսկ այդտեղի ժողովուրդը իմացել է թե նա աստված է և նրան դարցրել են իրենց առաջնորդ: Այդպիսով նրան ապրում են այդ ժողովուրդի հետ միմիանցից գոհ:
НравитсяНравится
http://satenik6.wordpress.com/2013/04/07/%D5%AB%D5%B4-%D5%A1%D5%B6%D5%A6%D5%A3%D5%B8%D6%82%D5%B7%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%A8-%D5%A1%D5%B5%D5%BD-%D5%BA%D5%A1%D5%BF%D5%B4%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%A8/
НравитсяНравится
http://dreamyson.blogspot.com/2013/04/blog-post_7.html
НравитсяНравится