Վահան Տերյան. անծանոթ նամակներ

Vahan TeryanՑոլակ Խանզադյանին 1916, հուլիս II կես -օգոստոս, Պետրոգրադ

Սիրելիդ Ցել

… Թշվառ ու դժբախտ ժողովուրդ ենք մենք և այդ չգիտենք ու չենք ուզում ընդունել, եթե գիտենք կամ եթե ընդունում ենք, ցավող սրտով չենք ընդունում, այլ տանջանքից փախչելու և մեր ապիկարությունն արդարացնելու համար ենք ընդունում։

Մեռած և արդեն ծիծաղելի կուռքերի համառ ճանաչմամբ այդպիսին չե՞ն, ասիր, արդյոք, այդ Փափազյանները, Ահարոնյանները, Նար-Դոսները ուզում ենք մեզ ազատել գալիքի ստեղծման նեղությունից։ Ահա թե ինչու մեզանում այդպես վախենում են քննադատությունից։
Ահա թե ինչու հարձակվեցին քեզ վրա, երբ դու համարձակվեցիր ասել ամենատարրական ճշմարտությունը ոչ մի աղոթաբանություն չառաջացնող այդպիսի կուռքերից մեկի (Ահարոնյանի) մասին։ Անցյալում մարդկանց վաստակի և դերի ճանաչումը չպետք է արգելակ դառնա գալիքի համար, և ի սեր այդ վաստակի ու դերի ճանաչման չպետք է կանգ առնել և տեղում դոփդոփել։ Ընդունելով վաստակն ու դերը, պետք է առավել ևս խիստ քննադատել։ Ես երբեք չեմ վախենում խիստ քննադատելուց (ինձ և ուրիշներին), բայց շատ եմ վախենում քչով բավարարվող ճանաչումից, ճանաչում, որը բավարար հիմքեր չունի։ Ահա թե ինչու ես միշտ գնահատում եմ մեր Պաոլոյին նրա սուբյեկտիվ կրիտիցիզմով հանդերձ։ Հենց դրա համար էլ նրան ատում են բոլոր քարացածները։ Ես շատ լավ գիտեմ նրա սարսափելի բնավորությունը, երբեմն նրա անտանելի արարքները, բայց նա Սիմ. Հակոբյանների և նման ուրիշների թայը չէ, որոնք հայրենասիրական սվսվոցով գովերգում են ամեն զիբիլ միմիայն նրա համար, որ դա «մերն» է, հայկական։ Մենք պետք է վախենանք այդ քարացած սեթևեթումից և ոչ թե մեր սխալներից ու խստությունից- չէ՞ որ մենք գիտենք, որ սիրում ենք մեր ժողովուրդը և նրա լեզուն, և նրա ցավը մեզ օտար չէ, բայց վա՜յ մեզ, եթե սկսենք ստրկամտորեն ծափահարել հին վետերաններին սոսկ նրա համար, որ նրանք «վաստակավոր» «վետերաններ» են։ Այստեղ ես կասեի հակառակը այն բանի, ինչ, կարծեմ, ասել է Ալեքսանդր Երկրորդը հանցագործների մասին. «Ավելի լավ է անիրավացի կերպով վիրավորվեն և դատապարտվեն հարյուրավոր վետերաններ, միայն թե չկործանենք թեկուզ մի ծիլ, որը զարդարելու է գալիքի այգին»։ Բայց ես տարվեցի և շատ շատախոսեցի։ Վերջակետ եմ դնում…

Նամակը՝  Հովիկ Չարխչյանի բլոգից

Реклама

Об авторе Նունե Մովսիսյան

Բարի գալուստ
Запись опубликована в рубрике Մեդիադարակներ с метками , . Добавьте в закладки постоянную ссылку.

15 комментариев на «Վահան Տերյան. անծանոթ նամակներ»

  1. Уведомление: Հովհաննես Թումանյանի և Վահան Տերյանի հոդվածները | Մեդիամանկավարժական բլոգ

  2. Уведомление: Հովհաննես Թումանյանի և Վահան Տերյանի հոդվածները | Մեդիամանկավարժական բլոգ

  3. Уведомление: Փետրվարի 9-ին ծնվել է Վահան Տերյանը | Մեդիամանկավարժական բլոգ

  4. Уведомление: Հովհաննես Թումանյանի և Վահան Տերյանի հոդվածները | Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

  5. Уведомление: Փետրվարի 9-ին ծնվել է Վահան Տերյանը | Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

  6. Уведомление: Տերյանը ինձ համար | Eric Sahakyan

  7. Уведомление: Փետրվար ամսվա անելիքներ | Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

  8. Уведомление: Ինչո՞ւ չունեցանք Տերյանի երազած Հոգևոր Հայաստանը… | Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

  9. Уведомление: Վահան Տերյան | A. G Blog

  10. Уведомление: Հունվար ամսվա անելիքներ | Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

  11. Уведомление: Գրականություն | Հայկական կակաչ (Papaver Armeniacum)

  12. Уведомление: Գրված Ցոլակ Խանզադյանին Վահան Տերյանից. Նամակ | Անի Ջանոյան

  13. Уведомление: Տերյանի Հայաստանը երեկ և այսօր | Մերի Երանոսյան

  14. Уведомление: Մայրենի | Գեղամ Բարիկյան

  15. Уведомление: Մայրենի Հունվար — MY BLOG

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s