Սիսիանի այն տարածքում, ուր Զորաց քարերն են, դեռ չեմ եղել, չգիտեմ էլ՝ ինչ զգացողություններ կունենամ, երբ մի քանի օրից վերջապես տեսնեմ: Բայց մի բան էս գլխից հաստատ է՝ Ինքը ինձ համար ոչ Քարահունջ է, ոչ էլ առավել ևս՝ հայկական Սթոունհենջ: Ինքը հենց էլ Զորաց քարեր է:

Իսկ գիտեք՝  ինչո՞ւ: Շատ պարզ մի պատճառով:

Ես միշտ ապավինում եմ մեր ժողովրդի զուլալ ու շիտակ լեզվամտածողության սթափ տրամաբանությանը: Իսկ ժողովուրդը այդ քարերին անվանել է Զորաց: Նշանակում է այդ քարերի մեջ նա ուժ ու զորություն է տեսել, չէ՞, թե չէ հաստատ էդպես չէր անվանի:

Հիմա հանգիստ թողնենք Զորաց քարերն ու թակենք գիտության դուռը:

Զորաց քարերը մեգալիթյան կառույցներ են: Դրանք դամբարանային, մեմորիալ կամ պաշտամունքային հնագույն կառույցներ են՝ կատարված անմշակ կամ կոպիտ մշակված մակերեսով մեծածավալ քարերից։

-Հա, հետո ի՞նչ,-կասեք Դուք:

Հետո այն, որ աշխարհի մեգալիթյան կառույցները, այդ թվում նաև՝ մեր Զորաց քարերը, գտնվում են  երկրակեղևի այնպիսի բեկման վայրերում, որոնք առանձնանում են էլեկտրամագնիսական դաշտի բարձր ինտենսիվությամբ:

Ուրեմն և՝  Զորաց Քարեր անվանումը բացատրվում է այն հանգամանքով,  որ համալիրը տեղակայված է երկրագնդի էներգետիկորեն ամենազորեղ վայրերից մեկում:
Էլեկտրամագնիսական դաշտի բարձր ինտենսիվությամբ օժտված հենց այդ կառույցների միջոցով էլ, ըստ ժողովրդական միստիկ պատկերացումների (հիմա արդեն՝ գիտական ապացույցների) Երկիրը ստանում է տիեզերական էներգիա: Գուցե այդ պատճառո՞վ են միջնադարյան պատմիչները տարածքը կոչել «Գերեվարված դաշտ»…

Զորաց քարերի հետ կապված մյուս մոտեցումները (պատմություն, աստղագիտություն, ուֆոլոգիա), կներեք, ինձ էդքան էլ չեն հուզում ու հետաքրքում, որովհետև դրանք ընդամենը ածանցյալն են այդ, հիրավի, տիեզերական զորավոր երևույթի, որ առկա է Զորաց քարերում:

Էսպիսի բաներ:

Հնարավոր շարունակությունը՝  Զորաց քարերը տեսնելուց հետո:

Լուսանկարները՝  անձնական արխիվից

Սիրով՝  Հայկական կակաչ