Երջանկություն գոյություն ունի: Ու, քանի որ այն գոյություն ունի, հնարավոր է, որ դրա համար էլ մարդիկ բառ են ստեղծել՝  այն անվանելով երջանկություն: Անհնար է երջանկությունը ղեկավարել, զարգացնել կամ կազմակերպել:

Երջանկությունը ձեզնից ու այն ունենալու ձեր ջանքերից դուրս մի բան է:

Դա նման է այգում փորված այն փոսին, որով դուք ամբողջովին կլանված եք՝  ամբողջ աշխարհը, ներառյալ նաև ձեզ մոռացության տված:  Հենց դա է երջանկությունը:

Երջանկությունը միշտ ձեզ հետ է: Այն ոչ մի ընդհանուր բան չունի եղանակի, կտրվող փայտի կամ էլ պարտեզում փորված փոսի հետ:

Երջանկությունը առնչություն չունի որևէ բանի հետ:

Դա ուղղակի հանկարծակի, հանգստացնող, ձեր էության ներսում առկա չպարտադրված հոգեվիճակ է, որը ձեզ հետ է. այն չի գալիս և չի գնում:

Այն միշտ կա ճիշտ այնպես, ինչպես ձեր շնչառությունը, սրտի բաբախյունը, արյան շրջանառությունը մարմնում:

Երջանկություն կա միշտ, բայց, եթե դուք սկսեք փնտրել այն, ապա դժբախտություն կգտնեք:

Պարզապես դադարեք փնտրել այն, և դուք կգտեք, քանզի որոնել նշանակում է մտքի ջանք, մինչդեռ չորոնում նշանակում է հանգիստ հոգեվիճակ:

Իսկ երջանկություն հնարավոր է միայն, երբ դուք խաղաղ եք:

Աղբյուր՝  Ошо — Радость. Счастье, которое приходит изнутри

Ռուսերենից փոխադրությունը՝  Նունե Մովսիսյանի

Կարող եք ծանոթանալ նաև  «Օշո» կայքէջին