Ուսուցիչը հանդիպեց իր սիրելի աշակերտին և հարցրեց, թե ինչպես է ընթանում նրա հոգևոր զարգացումը:

Աշակերտը պատասխանեց, որ հիմա կարողանում է իր յուրաքանչյուր  օրվա ամեն պահը նվիրաբերել Աստծուն:

-Եվ այսպես, հիմա այն, ինչ մնացել է. ներել թշնամուն, -ասաց ուսուցիչը:

Աշակերտը վախեցած նայեց ուսուցչին:

-Դրա անհրաժեշտությունը չկա, որովհետև ես թշնամի չունեմ:

-Ի՞նչ ես կարծում, արդյո՞ք Աստված կուզենար քեզ վնասել, -հարցրեց ուսուցիչը:

-Իհարկե’ ոչ, -պատասխանեց աշակերտը:

-Բայց  և այնպես, դու նրանից ներում ես խնդրում, այդպե՞ս չէ: Վարվի’ր նույն կերպ և հակառակորդիդ դեպքում, եթե անգամ դու նրան ոչ մի վնաս չես տվել: Այն մարդու սիրտը, ով կարողանում է  ներել, մաքուր է ու անուշ:

Պաուլո Կոելո

Ռուսերենից թարգմանությունը` Նունե Մովսիսյանի

Լուսանկարը`  անձնական արխիվից